ουκ άν ανήρ τοιαύτα σοφός φρεσί μαντεύσαιτο,
ως όφρα μέν τε βιώσι, τό δή βίοτον καλέουσι,
τόφρα μέν ούν εισίν, καί σφιν πάρα δειλά καί εσθλά,
πρίν δέ πάγεν τε βροτοί καί <επεί> λύθεν, ουδέν άρ' εισιν.
Δεν είναι άνθρωποι σοφοί στις φρένες τους να βάλουν
πως όσο αν βιώνουνε αυτό που βίο καλούνε
τόσο υπάρχουνε κι αυτοί, κακά, καλά παθαίνουν,
ενώ πριν έρθουν οι βροτοί και φύγουν δεν υπάρχουν.
