ει γάρ κέν σφ' αδινήισιν υπό πραπίδεσσιν ερείσας
ευμενέως καθαρήισιν εποπτεύσηις μελέτηισιν,
ταύτά τέ σοι μάλα πάντα δι' αιώνος παρέσονται,
άλλα τε πόλλ' από τώνδ' εκτήσεαι: αυτά γάρ αύξει
ταύτ' εις ήθος έκαστον, όπη φύσις εστίν εκάστωι.
ει δέ σύ γ' αλλοίων επορέξεαι, οία κατ' άνδρας
μυρία δειλά πέλονται ά τ' αμβλύνουσι μερίμνας,
ή σ' άφαρ εκλείψουσι περιπλομένοιο χρόνοιο
σφών αυτών ποθέοντα φίλην επί γένναν ικέσθαι:
πάντα γάρ ίσθι φρόνησιν έχειν καί νώματος αίσαν.
Στο ρωμαλέο σου μυαλό καλά μέσα αν τα βάλεις
και με ευμένεια καθαρή εποπτεύσεις, με μελέτη,
θα τα έχεις σίγουρα μαζί για όλη τη ζωή σου
κι άλλα πολλά χάρη σ' αυτά πρόκειται ν’ αποκτήσεις
γιατί αυτά θα αυξηθούν με το ήθος του καθ’ ένα
ανάλογα τη φύση του του καθενός που είναι.
Αν εσύ άλλα ορεχτείς, τέτοια που στους ανθρώπους
μύρια δειλά τους φέρνουνε, τις μέριμνες θολώνουν,
τότε αυτά θα εκλείψουνε στου χρόνου τον περίπλου
γιατί ποθούν τη φίλη τους από γενιά να βρούνε.
Γιατί όλα φρόνηση έχουνε, νοήματος τη μοίρα.
